Από τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα η αυξημένη ανάγκη για ορυκτές πρώτες ύλες που δημιούργησε η βιομηχανική επανάσταση στις δυτικές χώρες, είχε σαν αποτέλεσμα τη λειτουργία πλήθους ορυχείων στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου. Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και το νησί της Κύθνου, όπου από το 1873 έως το 1940 λειτούργησαν μεταλλεία σιδήρου. Τα μεταλλεία είναι σήμερα ανενεργά, έχουν αφήσει όμως έντονα τα σημάδια τους στο χώρο. Τα υπολείμματα της μεταλλευτικής δραστηριότητας (κτίρια διοίκησης, εργατικές κατοικίες, σκάλες φόρτωσης, στοές και εξοπλισμός) βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το νησί.

Η Παναγιά η Κανάλα στον ομώνυμο παραλιακό οικισμό της Κύθνου, βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού και είναι από τους σημαντικότερους χώρους προσκυνήματος στις Κυκλάδες καθώς θεωρείται θαυματουργή.

Η εικόνα της Παναγίας όπως λέει η παράδοση βρέθηκε από τους ψαράδες στο στενό – κανάλι-  ανάμεσα στην Κύθνο και την Σέριφο. Γι αυτό ονομάστηκε και Παναγία της Κανάλας. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό έργο της Κρητικής σχολής που αγιογραφήθηκε από τον ιερέα Εμμανουήλ Σκορδίλη το 1575. Η εικόνα φιλοξενείται σήμερα σε ένα μεγάλο ναό που χτίστηκε το 1869. 

Το Λαογραφικό Μουσείο της Κύθνου βρίσκεται στη Δρυοπίδα και φιλοξενεί αντικείμενα της καθημερινής ζωής του νησιού των περασμένων χρόνων, αντικείμενα λαϊκής τέχνης, καθώς και παραδοσιακές τοπικές ενδυμασίες. Πρόκειται για μια παλιά οικία διατηρημένη όπως την εποχή που κατοικούνταν από τους ιδιοκτήτες της. Δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Δρυοπιδέων και βρίσκεται πίσω από το ναό των Αγίων Αποστόλων στη Δρυοπίδα.